Bakit Japan. At bakit ang Japan ay bahagi lamang ng sagot.
Ang football ay hindi 100-metre sprint.
Gumugol ako ng anim na taon sa youth development system ng Atlético Madrid, mula edad 10 hanggang 16, at pagkatapos ay naglaro sa ikalimang dibisyon ng Spain. Ang itinuro sa akin ng Spain ay kung paano mag-isip tungkol sa football. Tactics, positioning, football IQ.
Nang bumalik ako sa Japan, naglaro ako sa isa sa mga nangungunang high school ng bansa. Doon, nakakita ako ng bagay na hindi ko nakita sa Spain. Kung paano namumuhay araw-araw ang mga player na magiging propesyonal sa hinaharap. Ang intensity ng bawat isang training session. Ang disiplina. Ang solo practice na patuloy nilang ginagawa araw-araw, nang walang nagsasabi sa kanila.
Nang maglaon, bilang youth coach na nagtatrabaho kasama ng mga bata, nagkaroon ako ng isang paniniwala: walang iisang bansa na ang football culture ay may kumpletong sagot.
Ang South America ay nagbibigay ng technique at creativity na ipinanganak sa kalye.
Ang Spain ay nagbibigay ng intelligence para maintindihan ang laro.
Ang Japan ay nagbibigay ng attitude, disiplina, at technical precision na nagpapalit ng talento sa isang propesyonal na karera.
Tinatawag ko itong "Three Continent Theory". Ang isang kumpletong player ay nangangailangan ng tatlong ito.
Ang Japan Football Camp ang lugar kung saan mararanasan mo ang bahaging “Japan”. J1 at J2 academies, local clubs, high schools. Mag-training ka sa tunay na Japanese environment kung saan lahat ng nasa paligid mo ay nagbibigay ng lahat sa bawat isang session.
Karamihan ng mga player na pumupunta sa amin ay nasa pinakamataas na antas na sa kanilang sariling bansa. Ang kulang sa kanila ay hindi talento. Kundi isang environment na nagtutulak sa kanila na lampasan ang kanilang mga limitasyon.
Iyan ang ibinibigay ng Japan sa kanila.
